Bir pembe blog
damlæltekin
Bu kullanıcı herhangi bir kişisel bilgi paylaşmamış
damlæltekin tarafından yayınlananlar
Adrasan
30 Ağu
Mis gibi taze tahta kokusunun içinden yazıyorum şimdi. Sakin, doğal ve küçük sahil kasabası Adrasan’da ailemle birlikte enfes bir haftasonu tatili…
Keşke hep böyle bir hayatımız olsa dedirttirecek cinsten. Bahçede patlıcanlar, biberler, üzümler, horozlar, denize yirmi yirmibeş adım. Sıcacık yerli insanlar.. Badem gibi çekirdek kadar kurbağalar, tavşanlar, kirpiler, renk renk kelebekler.. Enfes bir koyda tertemiz bir deniz, güneşin renginden kıpkırmızı bir ay, sanki küçük adımlar atsan üstünden aya kadar yürüyebilecekmişsin hissi veren enfes bir yakamoz, bir gökyüzü dolusu yıldız ve inanılmaz kısmı -kayıyorlar- bir sürü dilekle seni mükemmel mutlu yapıyorlar.
Hepinizden ve hayatıma kattığınız tüm gereksizliklerden uzağım. Beni bambaşka bir insan haline getirdiniz, zamanla yendiniz. Bense o kalbimin yönettiği beynimin tüm duygusallığıyla hep üzüldüm, hepinizin yaptığı bir gün kişisel tarihimin ayrıntılarına gömülecek olan o çipçirkin şeyleri siliyorum. Bedenim Antalya’nın bu enfes koyundaki tatlı bungalowumda, aklım yemyeşil zamanlarımın dolaylı tümleci olacak Karadeniz’de, ruhum ise her zamanki ait olduğu yerinde… Ve asla ordan bir yere ayrılmayacak..
Adrasan’dan şimdilik bu kadar, öpüldünüz 
Günün Şarkısı; http://fizy.com/#s/1dlt0y
Adrasan Konaklama Önerisi; Parlak Pansiyon Bungalows
Hafıza Kartımı unutunca çözünürlükleri un ufak edilmiş fotoğraflar çekmek zorunda kalışım;
Anne-Kız balkon keyfinin uzatılmış versiyonu; sahil keyfi
Übüüü ayağı kırık horozcukum :/
Aileyle tatile çıkmak iyi güzel hoş da, bazı bazı saçmalatıyor insanı, arkadaş yaratıyor kendi kendine evin tek kızı Damla 
Özgürlüğüne ulaşamadan hunharca katledilmiş caretta yavrusu
Başparmağımın tırnağı kadar badem kurbağa
Flashın patlamasıyla şaşkın yüz ifadesine bürünmüş bu yakışıklıyla bayağı zaman geçirdik tihaho
Patikçi Teyze
26 Ağu
Teeee papua yeni gineden ithal ettiğim uyku haplarım sayesinde gece uykusunun tadına varıyorum iki gündür. Gece 12 sularında kafamı koymamla sabahın en güzide saatlerinde uyanıyorum. Hapı yuttuğumda ne sinir stres kalıyor ne uykusuzluk. Pamuk gibi, mis gibi bir insan haline geliyorum. Abartıp Ağustos gününü serinletmek amacıyla doldurduğum buz gibi gazozumun içine atıyorum uyku hapını, fantazi oluyor, nuri alço’yu yadediyorum Kendi kendime triplere giriyorum, uyumamak için direniyorum, son nefesimde “İmdat!” diye bağırıp oracıkta uyuyakalıyorum felan
–
Son sürat para biriktirme telaşesindeyim. 25′i de Damla’nın paralanma günü olur. Hemen kendimi çarşıya atıp annemin hesabıma yatırdığı paraları alıp kumbara hesabıma yatırdım dün. Cebimde kalan 20 lira ile de yıllardır aynı yerde gördüğüm, hatta biraz daha zorlasam oradan hiç bir yere ayrılmadığını düşüneceğim teyzeye vermek istedim. Teyze orada patik ve bilimum banyo lifi örmekte. Ağustos’un sıcağında sen öyle köşeye oturup üzgün gözlerle etrafına bakarsan ben sana kıyamam teyzeee. Kıyamadım da… “Teyzecim ne kadar lifin?” dedim “7 lirrra” dedi. Pahalı. E teyzeye de hak vermek lazım, hayat pahalı. “İyi, sen bana şu lifle şu patiği ver, al 20lirayı” dedim. Nasıl sevindi. İçim sıcacık oldu Hazır Ramazan, hazır oruç tutamıyorum, oh miss gibi tin tin iç huzuruyla ayrıldım oradan..
Sabah babamın “Haydi kızlar denizee!” feryadı ile kalktım yataktan, hazırlanmaya koyuldum. Çantamı hazırlarken dün almış olduğum lif ve patik geliverdi elime, bir daha ısındı içim, ne mübarek bir insanım dedim kendi kendime sanki 40 yoksulu doyumuşum gibi, kıçım kalktı bi 20 lira ile Bunları düşünürken kesenin içinde elime gelen cisimi merak ettim. “Teyze neden gazete kağıdı tepti ki lifin içine?” diye düşünürken aynı zamanda lifin içine el sokma icraatına geçmiştim ve cümlem yarım kaldı. Çünkü elimde büzülmüş, dürülmüş 100 tl duruyor idi. Şoking 
Bir anda STV moduna büründüm.
Teyzeye iyilik yaptım işte karşılığımmm!! diyerek gözlerim ışıdı
Sonra olur mu lan, yaşlı kadın, unutmuş içinde, 20 lira verdin diye 100lirayı mı cukkalayacaksın şerefsiz diye sövdüm kendime
Ardından “Ah garip teyzem nasıl unuttun bunu, hemen geri vereyim sana paranı.” diye vicdanımı temizlemeye çalıştım
Ama büründüğüm STV modundan çıkamıyordum. Olay yerine gidecektim, teyzeyi yerinde bulamayacaktım, oradaki ak sakallı dede bana “Burda öyle bir kadın yok ki” diyecekti, diz çöküp imanla dua edecektim oracıkta, gözyaşlarına boğulacaktım.
Bu umutla teyzeye 100 tlsini götürmeye gidiyorum şimdi.
Haydi bakalım sır kapısı, açıl bana
Ceylan Ertem
23 Ağu
Ceylan Ertem’in, Damla Eltekin’deki önemli yeri
Okan Bayülgen.. Ve onun yıllardır süre gelen televizyon showları.. Okan evet çok iyi; ama bazen o kadar bayık oluyor ki, sırf onun o saçmalıklarını izleyince kendini elit zannedenler var. Misal 18 Şubat 2006 gecesi ben! Bir ‘TV Makinası’ programı. Bayık konukları ile illallah dedirtmiş, kendini en sonunda zap yaptırmıştır bana. Flash Tv’de biraz ‘gerçek kesit’ izledikten sonra, “Okan naptı acaba lan?” dediğim anda tanıştım Ceyl’an’la. Kanalı açtım ve…
Ekrana hipnoz olduğumu hatırlıyorum, onun tek bir hareketini kaçırmadan izlemek için. Kim bu? Arkasındaki grubu mu? Adları ne? Farklı, orjinal, kıvırcık kırmızı saçlar.. (ah evet sanki şimdiki ben 
)
Keşke Okan, o gün hanzoluğun değil de kibarlığın üstünde olsaydı ve “Anima’ya bu güzide performansları için teşekkür ediyoruz.” deseydin şu kapanışta da, ben onları bulmak için Google’ı eskitmeseydim, hemen kavuşsaydım diyy mi diyy mii… … ..
Ceyl’an..
O benim mutlu yüzümün yansıması aslında. Damla, üzgün olduğu zaman “Ceyl’an Arşivi”ni açar. Onun fotoğraflarına bakar, onu izler, röportajlarını, kliplerini.. Onu dinler, bıkmadan, usanmadan.. Onun bin bir zorlukla bulduğu Anima grubuylayken çıkardıkları albümü kurcalar da kurcalar.. Bütün sanal platformlardan Ceylan’ı takip eder. Ceylan’ın sanalda bıraktığı tüm izleri bulup çıkarır, arşivine ekler ki.. Ne zaman kaskafanın biri Damla’yı üzse, ne zamanki saçma salak olaylar vukuu bulunca Damla derdini kimselere anlatamazsa Ceylan’ın kollarına koşar. Ceylan ona sarılır, sanal bir yerlerde yeni bir şeyler bırakır, Damla onu bulur musmutlu olur. Damla, Ceylan dinlerken arabayı pert etse de Ceylan cdsini orda bırakmaz, kaza yerinden alır da oralara komaz (biraz çizilse de hala çalıştığına sevinir de sevinir).
Damla ne zaman üzülürse Ceylan çıkar “üzülme” der ona, “Her gün aynı yollardan yürüyoruz / Ama her gün farklı şeyler görüyoruz / Nereye gidiyoruz?” diye silkeleyip kendine getirir Damla’yı Ceylan.
Herkesin sıkıldığı anlarda ya da kendini mutsuz hissettiği zamanlarda; bakarak, dinleyerek, hissederek, transformize ederek, şabalağını hübeleyerek, hüptürüğünü pinkleyerek, farmakolojisini zabıtlayarak… vs vs.. dünyanın en umutlu ve mutlu insanına dönüşebildiği bir şeyler mutlaka olmalı.
—–
Ceylan Ertem’in yeni çıkan albümü “Soluk”u bulup getirene nasıl bir çığlık atarım bilmiyorum, hani getirmese de olur “aha! orda” diyen bir öküze bile aynı düzeyde mutlulukla çığlık atabilirim ben. Aylardır bulamamak.. İşte insanı bir vahaaya bir seraba sürüklüyor..
