Bir damla müzik

Ceylan Ertem’in, Damla Eltekin’deki önemli yeri

Okan Bayülgen.. Ve onun yıllardır süre gelen televizyon showları.. Okan evet çok iyi; ama bazen o kadar bayık oluyor ki, sırf onun o saçmalıklarını izleyince kendini elit zannedenler var. Misal 18 Şubat 2006 gecesi ben! Bir ‘TV Makinası’ programı. Bayık konukları ile illallah dedirtmiş, kendini en sonunda zap yaptırmıştır bana. Flash Tv’de biraz ‘gerçek kesit’ izledikten sonra, “Okan naptı acaba lan?” dediğim anda tanıştım Ceyl’an’la. Kanalı açtım ve…

Ekrana hipnoz olduğumu hatırlıyorum, onun tek bir hareketini kaçırmadan izlemek için. Kim bu? Arkasındaki grubu mu? Adları ne? Farklı, orjinal, kıvırcık kırmızı saçlar.. (ah evet sanki şimdiki ben )

Keşke Okan, o gün hanzoluğun değil de kibarlığın üstünde olsaydı ve “Anima’ya bu güzide performansları için teşekkür ediyoruz.” deseydin şu kapanışta da, ben onları bulmak için Google’ı eskitmeseydim, hemen kavuşsaydım diyy mi diyy mii… … ..

Ceyl’an..

O benim mutlu yüzümün yansıması aslında. Damla, üzgün olduğu zaman “Ceyl’an Arşivi”ni açar. Onun fotoğraflarına bakar, onu izler, röportajlarını, kliplerini.. Onu dinler, bıkmadan, usanmadan.. Onun bin bir zorlukla bulduğu Anima grubuylayken çıkardıkları albümü kurcalar da kurcalar.. Bütün sanal platformlardan Ceylan’ı takip eder. Ceylan’ın sanalda bıraktığı tüm izleri bulup çıkarır, arşivine ekler ki.. Ne zaman kaskafanın biri Damla’yı üzse, ne zamanki saçma salak olaylar vukuu bulunca Damla derdini kimselere anlatamazsa Ceylan’ın kollarına koşar. Ceylan ona sarılır, sanal bir yerlerde yeni bir şeyler bırakır, Damla onu bulur musmutlu olur. Damla, Ceylan dinlerken arabayı pert etse de Ceylan cdsini orda bırakmaz, kaza yerinden alır da oralara komaz (biraz çizilse de hala çalıştığına sevinir de sevinir).

Damla ne zaman üzülürse Ceylan çıkar “üzülme” der ona, “Her gün aynı yollardan yürüyoruz / Ama her gün farklı şeyler görüyoruz / Nereye gidiyoruz?” diye silkeleyip kendine getirir Damla’yı Ceylan.

Herkesin sıkıldığı anlarda ya da kendini mutsuz hissettiği zamanlarda; bakarak, dinleyerek, hissederek, transformize ederek, şabalağını hübeleyerek, hüptürüğünü pinkleyerek, farmakolojisini zabıtlayarak… vs vs.. dünyanın en umutlu ve mutlu insanına dönüşebildiği bir şeyler mutlaka olmalı.

—–

Ceylan Ertem’in yeni çıkan albümü “Soluk”u bulup getirene nasıl bir çığlık atarım bilmiyorum, hani getirmese de olur “aha! orda” diyen bir öküze bile aynı düzeyde mutlulukla çığlık atabilirim ben. Aylardır bulamamak.. İşte insanı bir vahaaya bir seraba sürüklüyor..

CADI AVI – Çooook Yakındaaa..