Efenim malumunuz her arkadaş toplantısında dert yandığım gibi, beni az buçuk tanıyanların bildiği gibi, her haftasonu babamın başına kaktığım gibi; evimiz kuzey yönüne bakmakta!

E dolayısıyla biz güneşi görememekteyiz. Tabi bunun iyi yönleri yok değil, misal Antalya’nın kavruk yaz günlerinde biz balkonda portakal suyumuzu hüpürdetirken karşı balkondakiler parmaklarını bile çıkartamıyorlar dışarı. Sonracıma, yine o güzelim yaz günlerinde Antalya’da evde oturmak pek zordur, çünkü evin içi cayır cayır yanar, ama bizim evimiz güneş görmediğinden bu etkiyi çok az alır. Efil efil otururuz salonumuzda.

Amma velakin kışları annemle birlikte babama sitem eder, ‘Neden adam gibi ev almadın?!!’ diye aile bireyliğinden reddetme aşamasına kadar geliriz kıçımızın donuğuyla. Gerçi artık biz ona sövmeye, o umursamamaya 5 senede gayet de alıştı. Takmıyoruz artık, iki kızıp susuyoruz.

Hep pencerenin önündeki masamdan dışarı bakıp ‘Acaba Dünya yörüngesinden bir kuble oynar da, ben şu odadan güneş girdiğini görebilir miyim?’ diye iç çekerim.

ÇEKERDİM!

Ta ki bu sabaha kadar! Evet sevgili blog okuyucularım! Güneşi Gördüm!

Bu sabah beni alarm sesi, kedi mırıltısı, işe giden ebeveyn sesi değil; güneş ışığı uyandırdı! Pencerenin perdesinin köşesini açık bırakıyorum ki kediciğim uyanınca yataktan atlasın zıplasın sokağı seyredalsın diye. İşte o aralıktan bu sabah gözüme bir ışık süzmesi vurunca şok olarak uyandım. Önce biri spot ışık tutuyor sanıp küfretmek için doğrulduğumda uyku sersemliğimi attım ve bildiğimiz -sizin daha yakinen bildiğiniz- güneşle burun buruna geldim!

‘Allah’ın sevgili kuluyum! Aha isteğimi kabul etti. Dünya yörüngesi değişti nan!’ diye heyecanımı doruklarda yaşarken güneşin neden karşı apartmanın 5. katında durduğunu merak ettim. ‘Oha!’ dedim ‘Güneş artık komşu apartmanın 5. katında ikamet etmekte..’ Bu anlık patlamaların üstüne kafamda şimşekler çaktı ve anladım ki karşımdaki bir ayna. Salona konulmuş bu ayna sabah 9′da güneşi alıp benim odama vermekte.

Nasıl sevindim, nasıl.. Artık sabah 09.00-09.10 arası ben de güneşi göreceğim a dostlar! sevincime ortak olun, Gelin 10dakika o süzmenin altında pasta keselim, kutlama yapalım, pödöff diye doğum günü ibiğini üfleyelim! Halaluyaaah!’