damlæltekin

Hayatıma biraz renk katmaya ihtiyacım var. Belki de yalnız olduğum bu şehirde konuşacak renkli bir karaktere.

çok değişik bir dünyaya adım papağan sahibi olmak. Araştırdım da, kendime resmen koca alıyorum gibi hissettim(!) sürekli ilgi, alaka ve sevgi bekleyen tüylü bir kocam olacak. Tüylerini bana süpürge, yastık, toz bezi, burun gıdıklayıcısı, belki de yelpaze edecek. Sohbetin belini kırıcaz akşama kadar. Kafayı yicez, delirip saçımızı başımızı yolucaz. Balkona çıkıp iki hava alıcaz, bir de hulohup çevirip iki göbek atıcaz. Sonra otantik meyveler yicez, kivi yiyip dişlerimizi kamaştırıcaz. Safariye çıkarız belki ilerde. Onun doğup büyüdüğü ormanlığa gideriz. Oradaki akrabalarını ziyaret ederiz. Anasının, babasının elini öper, hayır duası alırız. Sonra aslanların saldırısından kurtarır beni. Kim bilir.. Belki ceylan avlarız. Ardından belki Paris’e gideriz. Eyfel’de akşam yemeği yeriz. Sonra köye döneriz. Köyümüzün yağmurlarında ıslanır, çeşme başında biraz soluklanırız. Son model kırmızı arabamıza atlayıp eve döneriz. balkona.. farkederiz ki… ya da farkederim ki. hepsi hayal. ben yine yalnız.