damlæltekin

Selamlaaaaar ^^

Yazmayalı ne de çok, pek de çok olmuş da haberim bile yokmuşş.. Ee malum okul şitresi, vize şeyleri, tatil modu, kumanda elde kıç yerde modları derkeeeen akşam olmuş haberim yokmuş ^^ Özledim yazmayı.. Gerçi günlük tutmaya devam ettim bu yokluğumun sizi üzdüğü günlerde Ama okutmıcam.. HIH

Neler yapıyorum?
Genel olarak ne yapıyorum ben de bilmiyorum, ama bu aralar vizelere çalışıyorum..
Staj için otel ayarlamakla meşgulüm, ama tipimi gören vazgeçtiğinden hala bulamadım
Sonracımaaaa kitap tüketimi yapıyorum hızlı bi şekilde.. “Neva” “Acı Çikolata” “Beyoğlu Rapsodisi”
Hız mı bu? demeyin.. Çünkü bünyemin 2 aylık bi sürede bu kadar kitabı hazmetmesi mucizevi bişey ^^

Okulumun şeysi olan Turizm Kulübü’de gezilerine başladı.. Onunla geziyorum işte canım sıkıldıkça..

Yurt da yemeklerini bozdu zaten.. benim de midem iyice bozuldu.. Afrikalılara döndüm vala.. Olsun yüzüm güzel, oradan kurtarıyorum Somalili kız bundan sonra adım yok öyle cadı felan )

Ezan okunuyor, müziği kısalım..

2-3 gün önce başıma çok egzotik bi olay geldi ^^
Yurt müdüremiz ısrarlı bir şekilde telefonu çaldırınca üşene üşene kıçımı kaldırmak zorunda kaldım.. Açtım, “Damla sana bir çiçek var” dedi o_O
“Kimden kii??”
“Damla vıttırıvızık* diye birine” (*hatırlıyamiciiim şimdi elalemin soyadısını) “şimdi gönderdim ben çiçekçiyi akşam bir daha gelicek. senin olabilir mi?”
“Yok yahu kim napsın beni o_O”
“Kuşadasından gelmiş”
HÖNK
İki gün önce turizm kulübü ile kuşadasına gitmiştim galiba.. onun “hönk”ü bu :S
“yo.. yok.. yok benim değildir”
“yurtta başka damla yok.. madem öyle tamam canım”

saat 18:00 suları
Zrrrrr!!! Telefon çalar
“aalooo??”
“Damlacım bu çiçekçi gene geldi.. Bıraktı çiçeği gitti.. Gel al madem senin olsun”
Görmemiş gibi başkasına gönderilen çiçeğin kendisine gönderilmişmiş edasıyla hoplaya zıplaya hödük gibi gittim aldım çiçeği ^^ çok da güzeldi kıyamam.. Koydum yatağıma.. Snff Snff kokladım ohh mis gibi
Sonra evin kızları merakla toplandı çiçeğin başına.. Anlattım ben bunlara olanı biteni..
sonra hepimizin aklında şimşekler çakıverdi birden
İkinci öğretim garibim, geç geliyor.. Günü kaçırıyor kıyamam.. E tabi şakayı da yiyen o oluyor ister istemez ^^
Çiçekdeki saçma sapan kartı kaldırırdık ve el yazısı güzel olan bir kızımıza aşk nağmeleri dolu sözler yazdırdık )
“Bundan sonraki hayatımı seninle geçirmek istiyorum..
Seni Seviyorum.
İsmisi Soyadısı”
Bu şahıs iki-üç gün önce Açelya’ya çıkma teklifi etmiş olan ama kabul görmemek adına kararlaştırılmış, haber bekleyen şahış..
Çiçeği usulca Açelya’nın yatağına bıraktık ve tüylü ötüşken fareler gibi vikleye vikleye güle güle terkettik ortamı..
herkes günlük yaşantısına geri döndü..

saat 20.30
ben ders çalışırkene kapı açıldı ve açelya geldi..
kapının açılması ve atılan çığlık arasında yaklaşık 20sn vardı yoktu ^^
“İnaNmIyOrUmmmMmM!”
katıla katıla gülmek isteyip de gülememek işte böle bişi
ağzın garip bi şekil alıyor, yüz kasların belli belirsiz oynuyor ^^

koşturarak geldii
“damlaaaa çiçeği gördün mü??”
no tepki, sadece “hı hı” ifadesinde bir kafa sallayış
yoksa güleceğim ^^
“ya ben bu çocuğa hayır dicektim.. şimdi nasıl dicem yaa. bi ton para vermiş çiçeğeee”
“yaa dimi dünya para”
“yaa inanmıyorum yaaa.. ilk defa biri bana çiçek gönderiyoo”
üzüldüm bi an, içimi burktu bu cümle.. Sonra silkindim geri.. Nasıl olsa aşık olduğu birinden değil, hayranlarından birinin göndermiş olduğu sanal bir çiçek ^^
“Arayıp teşekkür edeyim”
faslına kadar çiçeğin şokunu yaşamasına izin verdim sonra da
“Şakalannnndıııııııın!!!” diye pöykürdüm
sonra da yedik hepimiz zopayı ^^

Yüzsüzce gidip çiçeği tekrar aldım ve yatağıma koyup koklama aşamasına devam ettim..
hatırlamyıyorum, neye sinirlendim.. Ama birine ya da bişeye sinirimden tuttum çiçeği parçaladım çok geçmeden.. üzerindeki renk renk çiçekleri bölüştük kızlarla ve evin içinde heryerde minik vazocuklar içinde güzel kokulu çiçekler peyda oldu yoktan ^^

ertesi gün saat: bilmemkaç..
“damla.. kızım çiçeğe ne oldu?”
“ımmm semra abla… şeyy.. yok artık ki o çiçek :S”
“kızım sahibi çıktı onun”
“hımm.. selam söyle semra abla..”

Umarım kız gelip saçımı başımı yolmaz )

bir hikayenin de burada sonuna geldik.. Ben dönerim “istatistik”e, dostlar beni hatırlasın (